Co by było gdyby… recenzja CV

Cześć. Dzisiaj zrecenzuję Wam grę pt. ,,CV”. Czy myśleliście kiedyś, co by było gdyby…., np. był milionerem, albo został dyrektorem wielkiej korporacji? W tej grze takie rzeczy są możliwe. Tutaj wszystko może się wydarzyć. Możesz mieć dziecko albo odejść sobie spokojnie na emeryturę. CV jest pierwszą grą wydaną przez Granne, skierowaną do nieco starszych graczy, mam na myśli serię wydawniczą ,,Granna expert”. Projektantem tej gry jest Filip Miłuński.

Po otwarciu pudełka, (pokrytego prześlicznie wykonanymi ilustracjami, przedstawione w humorystycznym stylu) zobaczymy niedużą planszę. Pod planszą znajdziemy 7 kostek, 49 żetonów, przedstawiających kilka różnych rzeczy, notesik z dołączonym ołówkiem, do liczenia końcowych punktów oraz podstawowy element gry, czyli karty, których jest wiele. Karty są dobrze wykonane, pokryte przepięknymi ilustracjami, przedstawiających komicznie historie z życia, takie jak np. pójście na uniwersytet, czy praca w korporacji, albo małżeństwo oraz wygrana w loterii. Wszystkich kart jest 87, razem z kartami pomocy. Jest ich wystarczająco dużo, przez co każda gra wygląda inaczej. Pudełko skrywa bardzo dobrze wykombinowaną wypraskę, dzięki czemu rozkładanie, jaki i chowanie odbywa się szybko i przyjemnie.

W grze przed każdym z graczy stanie zadanie napisania swojej historii od dzieciństwa –narodzin, aż po dorosły wiek, gdzie przyjdzie nam dożyć kresu swego życia. Na początku gry każdy dostanie 3 karty młodości i 1 kartę celu. Kartę celu zostawiamy, ale z kart młodości wybieramy jedną, a resztę (pozostałe 2) przekazujemy graczowi po lewej stronie, zaraz, zaraz, skąd ja znam ten mechanizm, a tak z 7 cudów świata, ale tylko przez chwilę p. Filip użył ten mechanizm. Kiedy graczom pozostanie jedna karta to zostawiają ją sobie. Gracz posiadający kartę rower, ujawnia się, kładzie ją przed sobą, dostaje żeton roweru i jest graczem rozpoczynającym, który zaczyna grę. Bierze on 4 kostki i nimi rzuca. Kostki pokazują jakie mamy dostępne ,,surowce”, które możemy wykorzystać do kopna maks. 2 kart z puli dostępnych, ułożonych na planszy. Po zakupieni karty kładziemy ją przed sobą i układamy w odpowiednim rzędzie, np. w kartach pracy (cv). Gra kończy się, gdy na planszy pozostanie mniej kart z ostatniego rzędu, niż liczba graczy. Wtedy liczymy punkty, w następujący sposób: najpierw należy podliczyć punkty za karty relacji, zdrowia i wiedzy (tabele przedstawiającą punktację mamy z boku planszy). Następnie musimy podliczyć karty majątku dodając zapisane na nich wartości. Potem wszyscy odsłaniają karty celu i liczą ile dostaną punktów, później patrzy się, kto najlepiej spełnił cel publiczny, wtedy karta do niego trafia i doliczane są mu punkty. Gracz z największą ilością punktów wygrywa grę.

CV uważam za bardzo dobrą grę zarówno dla dorosłych, jak i najmłodszych. Gra nie jest długa, ani trudna, a opiera się na symbolach, a więc mniejsze dzieci spokojnie sobie poradzą z jej przyswojeniem. Grałem w nią z graczami w różnym wieku i wszystkim się podobała. Dzięki temu, że nie zajmuje wiele miejsca, z pewnością możemy zabrać ją na działkę, czy na biwak, ponieważ gdy spakujemy ją w jakieś woreczki, czy coś podobnego, to zajmuje ona naprawdę mało miejsca. Uważam ją za świetną, niewymagającą familijną grę, choć nie tylko dla maluchów.

Podstawowe informacje

Autor Filip Miłuński
Czas gry 60 minut
Liczba graczy 2-4
Wiek 10+
Wydawnictwo Granna
Pozycja w rankingu BGG 898
Cena 51,90zł-89,95zł

Dziękuję wydawnictwu Granna za przekazanie gry do recenzji.

Zakochałem się w księżniczce … Listy miłosne

Witajcie. Dzisiaj chciałbym zaprezentować imprezową, karcianą grę List miłosny. W Polsce wydawcą jest Bard. Ta gra przeznaczonalist-miłosny-box jest dla 2-4 graczy, minimalny wiek graczy to 10 lat. Czas gry to ok. 15-20 minut. List Miłosny to gra z gatunku dedukcji, ryzyka oraz szczęścia. Tematem gry jest miłość. My jesteśmy adoratorem księżniczki i chcemy dać jej list, ale to nie taka łatwa sprawa. Żeby przedostać list musimy przekazać go przez pośredników. Równocześnie z nami listy wysyłają również nasi przeciwnicy.

1. Zawartość pudełka :

  •  16 kart gry
  • 4 karty pomocy
  • instrukcja

            2. Zasady gry :

* Tasujemy karty gry, rozdajemy karty pomocy.

* Odkładamy 3 karty z wierzchu stosu kart gry na bok- odsłonięte (jeśli gramy w 3 lub 4 osoby, to ten krok pomijamy).

* Rozdajemy każdemu graczowi po jednej karcie.

* Wybieramy między sobą pierwszego gracza.

* Pierwszy gracz ciągnie jeszcze jedną kartę. Z tych dwóch jedną, (wybraną przez siebie) kładzie przed siebie i rozpatruje jej efekt. Tą kartę odrzuca.

* Następnie po rozpatrzeniu, grę rozpoczyna gracz siedzący po lewej, i tak dalej.

* Turę wygrywa gracz, który albo wyeliminował wszystkich swoich przeciwników, albo kiedy karty się skończą i on będzie miał największy numer w prawym, górnym rogu ( największy 9). W zależności od ilości graczy, aby wygrać grę należy wygrać:

2 graczy – 7 tur

3 graczy – 5 tur

4 graczy – 4 tur

3.  Przykłady efektów list-miłosny-3kart:

  • Pokojówka (4) – do swojej następnej tury ignoruj wszystkie efekty kart innych graczy.
  • Kapłan (2) – obejrzyj kartę innego gracza.
  • Król (6) – zamień się z innym wybranym przez ciebie graczem swoją rękb67081ą (kartą).
  • Księżniczka (8) – jeśli odrzucisz tą kartę odpadasz z rundy.

          4. Moja opinia:

Uważam, że ta gra jest świetna. Jest szybka, mała, idealna na rozpoczęcie lub jako przerywnik między cięższymi tytułami. Nie mogę jej nic zarzucić, no może tylko tego, że pudełko trochę za małe, jeśli zajdzie potrzeba zakoszulkowania ich, to mogą po prostu się nie zmieścić. Interakcja jest dobrze zrobiona. Ilustracje są świetne, a karty wręcz idealnie wykonane. Mechanizm gry jest bardzo ciekawy. Oceniam ją 4,5/5, ale uważam, że ten mały mankament z koszulkami, nie jest uzależnione od producenta, za to brak żetonów jest dotkliwym problemem. Polecam ją, jaką szybką, imprezową karciankę, sam raz na wakacyjną wyprawę (pudełko jest naprawdę małe). Zachęcam do kupowania.

Szczególne podziękowania kieruje do sklepu Gragamel (http://gragamel.pl/), który przesłał mi grę do recenzji. Zachęcam do zakupów tam, bo są tam fajne gry, za przystępną cenę. Do usłyszenia!napis_kot

Dawno, dawno temu – włącz swoją wyobraźnię

Dzisiaj zrecenzuje wam grę ,,Dawno,dawno temu…” wydaną w Polsce przez Galaktę. Gra ta jest grą karcianą dla 2-6 osób, choć można grać w trochę więcej. Minimalny wiek graczy to 6 lat. Czas gry to ok. 30 minut, w zależności od towarzystwa. Mechanizm gry polega na tworzeniu historii, poprzez stopniowe dokładanie kart z ręki (na których są rysunki wdawno-dawno-temu-gra-planszowa-bydgoszczraz z nazwami).
1. Zawartość pudełka:

  • instrukcja
  • 112 kart ,,Dawno,dawno temu…” służących do opowiadania przygody (opowieści)
  • 56 kart ,,I żyli długo i szczęśliwie” opisujących wszelakie zakończenia opowieści

      2.  Zasady gry:

* Należy dobrać każdemu graczowi tyle kart, ile jest podane w instrukcji (zależne od ilości graczy), np. dla 2 graczy po 10 kart, a dla 5 po 6 kart.

* Następnie należy wybrać pierwszego narratora, który zacznie opowiadania (losowanie narratora- każdy losuje z talii ,,Dawno,dawno temu…” kartę i karta, której nazwa będzie zaczynać się na pierwszą literę alfabetu, zaczyna pierwszy).

* Narrator zaczyna rozgrywkę, opowiadając historię (nie jest ograniczony, zaczyna jak chce) i ilekroć wspomni jakąś zdjecie_duze_galeria.phprzecz z kart ,,Dawno,dawno temu…” (która ma pewien wpływ na historię oraz musi pamiętać o zasadzie, że każda karta może być wyłożona, tylko jeśli opowie on o niej w osobnym zdaniu –  1 karta- 1 zdanie), może położyć ją na stole.

* Opowiada historię do wyczerpania swoich kart i na końcu musi dać kartę zakończenia ,,I żyli długo i szczęśliwie”, ale zakończenie musi być logiczne i satysfakcjonujące. Graczowi nie wolno wnosić jakiś nowych elementów historii, zmieniających znacznie historii, przed położeniem karty zakończenia (jeśli pozostałe mu się skończyły). Może dopowiedzieć do słów widniejących na karcie ,,I żyli długo i szczęśliwie” dwa, trzy zdania.

* Jeśli gracz (aktualny narrator) wspomni coś co jest na karcie innego zawodnika, ten może mu przerwać wykładając swoją kartę.

* Jeśli gracz zagra kartę, inny gracza może mu przerwać, rzucając kartę przerwania, pochodzącej z tej samej grupy, co karta zagrana przed chwilą przez narratora.

* Gracz może spasować, mówiąc ,,pasuje”. Musi on dobrać jedną kartę ,,Dawno,dawno temu…” i może odrzucić jedną kartę opowieści z swojej ręki. Narratorem zostaje wtedy osoba siedząca po lewej stronie gracza.

*Rozgrywka kończy się w momencie ,kiedy narrator pozbędzie się wszystkich kart z ręki (on też grę wygrywa).

  3.Moja ocena:

Gra wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie. Jest ona grą, w którą mogą pograć sobie całe rodziny. Rozwija wyobraźnię. Jest dość prosta i nigdy się nie znudzi, bo cały czas siłą rzeczy są układane nowe historie. Mechanika gry jest oszałamiająca. Jest grą, po którą sięgam bardzo często. Ładne ilustracje dają dużo do myślenia, dobrze ilustrują opisy słowne. Po ilustracjach na pudełku widać, że gra zrobiona jest dobrze. Świetnie napisana instrukcja (zasady bardzo przejrzyście wyjaśnione, z przykładami). Występuje tu oczywiście błędna interakcja. Jak na taką grę, dobra cena. Jedyny mankament to cienkie karty, które mogą się trochę wygiąć i poniszczyć .

  Podsumowując:stars_5

+ przejrzysta instrukcja

+ dobra mechanika gryddt2

+ kolorowe ilustracje

+ dobra cena

+ gra, w którą można grać ze swoimi pociechami – rozwija wyobraźnię

+ gra się nie nudzi

+ mocne pudełko

– cienkie karty- trzeba albo trochę na nie uważać, albo kupić koszulki na nie.

Grę zdecydowanie polecam i zachęcam do kupna. Do zobaczenia

 

Slavika, słowiański wiatr mitologii

Hej! Dzisiaj zrecenzuje wam grę planszową Slavika.pudelko_3d.189547.1266x0

1.Informacje wstępne o grze:

Slavika jest grą karcianą, w Polsce wydaną przez Rebel. Gra według pudełka jest grą dla osób powyżej dziesiątego roku życia, lecz mój sześcioletni brat również w nią gra i wszystko łapie. Liczba graczy, którzy mogą w grać w tę grę to 2-5 osób. Przewidywany czas gry 30-45 minut. Cel gry jest taki, że my jesteśmy (uprzednio wybierając sobie) jednym z pięciu rodów/rodzin, który/a zawiera 6 bohaterów, których w trakcie gry wysyłamy na walkę z potworami, nawiedzające słowiańską krainę – Slavikę. My musimy pokonać jak najwięcej potworów i zdobyć jak najwięcej punktów chwały. Te walki toczą się przez kilka miesięcy, do chwili w której księżniczka będzie mogla wypełnić rytuał, odnawiający moc ochronnego amuletu. Ród, który zdobędzie najwięcej punktów chwały będzie miał prawo do ręki księżniczki i wygra grę.

   2.W pudełku znajdziemy:

  • karty bohaterów -5 zestawów po 6 bohaterów dla każdego gracza
  • sześć dwustronnych kart krain
  • 54 karty potworów nawiedzających Slavikę
  • piętnaście kart skarbów
  • 5 kart miesięcy, obrazujących upływ czasu gry i przybliżający się koniec rozgrywki
  • pięć plansz (po jednej na każdy ród)
  • 2 żetony dla każdego rodu, do oznaczania zdobytych punktów chwały
  • dwa żetony szpetuch
  • 5 kart pomocy w języku polskim, po jednej dla każdego gracza + 5 kart pomocy w języku angielskim

3. Zasady gry ogólnie:

1.Po wybraniu sobie rodu (runda 1):

Akcja 1:

Dokładamy bohatera z ręki do jednej z krain (jeśli nie mam już bohatera  w ręce, to opuszczamy tą akcję).

Akcja 2:

Dokładamy jeszcze jednego bohatera z ręki do jednej z krain, innej niż w pierwszej rundzie (a jeśli to niemożliwe, gracz dokłada 1 kartę potwora do krainy (jednej)).

Akcja 3:

Dokładamy potwora z swojej ręki do jednej z krain, lecz innej niż wybrane w 1 i 2 rundzie.

Na koniec rundy gracz odrzuca 1 kartę potwora do stosu kart odrzuconych, po czym dobiera tam, aby miał na ręce 5 kart potworów.

Objaśnienia do podpunktu 1. :

– Dołożeni bohaterów: Gracz dokłada kartę z bohaterem do krainy po stronie karty krainy, oznaczony znaczkiem bohaterów, następnie wykonuję akcję związaną ze specjalną zdolnością bohatera, jeśli jest ona wykonywana w momencie wyłożenia.

– Dołożenie potwora: Gracz dokłada jedną kartę potwora z ręki na stół do jednej  z krain, po stronie oznaczonej na karcie krainy symbolem potworów. Następnie wykonujemy specjalną akcję potwora,  jeśli jest ona wykonywana w momencie położenia karty potwora.

2.Rundy kolejne:

Postępujemy tak jak w rundzie pierwszej, aż nie zapełnimy odpowiedniej liczby potworów, która jest narysowana na karcie krainy, po czym  zliczamy punkty bohaterów i punkty potworów, widniejące w górnej części karty i tak oto:

* jeśli suma punktów bohaterów będzie równa lub większa niż suma potworów to bohaterowie wygrywają i zliczają sumę swoich bohaterów i ten kto będzie miał najwięcej bierze kartę/y skarbów oraz po kolej trójka lub dwójka graczy zaznacza odpowiednio na swojej planszy ilość punktów chwały, które widnieją w lewym górnym rogu karty krainy, po czym odwracają kartę krainy i graja dalej

* jeśli potwory miały więcej punktów chwały to skarb zostaje nieodkryty i gra toczy się dalej, przy czym karty bohaterów wracają do ręki, a karty potworów na stos kart odrzuconych.

  3.Koniec gry

Rozgrywka kończy się jeśli gracze odkryją cztery karty miesiąca. Po czym zliczają punkty chwały i wygrywa ten, który będzie miał najwięcej.

3.Moja ocena:

Gra wywarła na mnie dobre wrażenia. Gra się w nią dobrze, lecz jest troszeczkę mała różnorodność potworów i niektórych jest za dużo- mało zróżnicowane. Następnie chciałbym pochwalić tę grę za to, że autor wrzucił w grę wątek kultury, wierzeń słowiańskich. Mało się o nich mówi w szkole, a uważam , że powinno się coś nie co o tym powiedzieć, jako, że naszymi przodkami byli słowianie i jesteś na ziemi słowiańskiej. Bardzo dobre jest to, że karty są tak mocno kolorowe. Mechanika gry też nie jest, aż taka zła. Lecz jest mała możliwość kombinowania.

Podsumowując:

+ Kolorowe, barwne karty

+ Dość przystępna mechanika

+ Dobrze dobrany klimat

+ Wrzucenie do gry wątku słowiańskiego

– Mało zróżnicowana różnorodność potworów

– Mała ilość potworów

– Niektórych potworów jest za dużo

– mała możliwość kombinacji

Lecz za tą cenę  polecam tę grę. Wypróbujcie grę, albo chociaż wypożyczcie w wypożyczalni gier, by ją sprawdzić. Ocena 4,5/5. Do następnego razu.